Familiealbum

Pieter Sijl
Een tijdje terug heb ik een app gekocht voor op mijn telefoon waarmee ik oude foto-albums kan omzetten in digitale plaatjes. Het werkt fantastisch en is leuk om te doen. Tijdens het fotograferen van die oude foto’s komen alle herinneringen ook weer boven, en dat is voor mij nog wel het mooiste.

Eigenlijk is het wel vreemd, die foto’s. Je neemt een kijkje terug in de tijd en bekijkt jezelf door de ogen van wie je nu bent. Van wat je nu weet over jezelf. Al je hoogte- en dieptepunten. Gerealiseerde en onvoltooide dromen. Ik vraag me weleens af: ‘als ik toen wist wat ik nu weet, wie zou ik nu dan zijn?’. Of, ‘wat zou ik nu dan doen?’.

Vragen waar je geen antwoord op zult vinden. En toch lag een groot deel van wie je nu bent en doet al opgesloten in dat plaatje, hoe oud het ook is, van jezelf. Het is met foto’s net alsof je met Gods ogen naar jezelf kijkt. Je ziet ineens het potentieel in die oude foto omdat je inmiddels weet wie je bent, wat je doet, enz. De tijd vult zo de foto aan en maakt die nog mooier.

God heeft geen tijd nodig om het potentieel in ons te zien. Hij kent ons door en door en heeft voor ieder mens een uniek plan. Dat wat God in ons ziet, past helemaal bij ons. We zijn er zelfs voor gemaakt. Toch is het voor ons ook mogelijk om als het ware ‘vooruit’ te kijken. Te zien wie we gaan worden. Door te kijken naar Jezus. Hij is ons voorbeeld, het ‘plaatje’ wat we gaan worden. Paulus zegt het zo in Efeze 4: 23 (MSG): And then take on an entirely new way of life—a God-fashioned life, a life renewed from the inside and working itself into your conduct as God accurately reproduces his character in you.

Pieter Sijl - Voorganger van de EGZ, samen met zijn vrouw Lisette. Een volkomen onverwachte bestemming die God al lang had voorbereid en waarin hij met plezier en af en toe vol verwondering wandelt.